Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

«Χρήσεις των νέων τεχνολογιών στην Ποιμαντική και την Εκπαίδευση»

Σε πανηγυρική ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί η έναρξη των εργασιών του Παγκρήτιου Θεολογικού Συνεδρίου σε κεντρικό ξενοδοχείο της Σητείας, με γενικό θέμα «Χρήσεις των Νέων Τεχνολογιών στην Ποιμαντική και την Εκπαίδευση». Το συνέδριο φιλοξενεί η Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας και τελεί υπό την ευλογία της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ενώ έχει και την άδεια του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για τη συμμετοχή των Θεολόγων Εκπαιδευτικών όλων των σχολικών μονάδων Β/θμιας Εκπ/σης της Κρήτης στις διήμερες εργασίες του. Αναλυτικό φωτορεπορτάζ στο Amen.gr: http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=3793

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Αννα Διαμαντοπούλου: "Nα προτάξουμε το εθνικό έναντι του κομματικού"





ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Ταχ. Δ/νση: Α. Παπανδρέου 37
Τ.Κ. – Πόλη: 15180 - Μαρούσι
Ιστοσελίδα: http://www.minedu.gov.gr/
E-mail: press@minedu.gov.gr

Δελτίο Τύπου, 28/10/2010

Δήλωση της Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου, μετά τη μαθητική παρέλαση για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου

Θέλω να δώσω θερμά συγχαρητήρια στις μαθήτριες, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς τους. Η Ελλάδα αξίζει ένα μέλλον αντάξιο της ιστορίας της. Προϋπόθεση για αυτό είναι να προτάξουμε το «συλλογικό» έναντι του «ατομικού».

Να προτάξουμε το «εθνικό» έναντι του «κομματικού», σε όλα τα επίπεδα και να προσπαθήσουμε για δημοκρατική συνεννόηση σε όλους τους τομείς, κυρίως στην Παιδεία. Για μια Παιδεία υψηλής ποιότητας και για όλους.
Προχωράμε στο Νέο Σχολείο, το Νέο Λύκειο, το Νέο Πανεπιστήμιο, ώστε να δώσουμε στα παιδιά μας την αυτοπεποίθηση, την πίστη και τα προσόντα που χρειάζεται η εποχή μας.

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Το ΑΠΘ στο Facebook


Aπό σήμερα, Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010 το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ανταποκρινόμενο στη σύγχρονη ανάγκη διαδραστικής επικοινωνίας με τα μέλη της κοινότητάς του, προχωρεί στη δημιουργία επίσημης σελίδας του στο γνωστό εργαλείο κοινωνικής δικτύωσης, Facebook.

Μέσω της επίσημης σελίδας του στο Facebook (www.facebook.com/Aristoteleio ) και σε συνδυασμό με την επίσημη ιστοσελίδα του (http://www.auth.gr/ ), το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης θα ενημερώνει τα μέλη της κοινότητάς του γύρω από θέματα επικαιρότητας που άπτονται της πανεπιστημιακής ζωής όπως ανακοινώσεις, προσφερόμενες υπηρεσίες, αποφάσεις, ευκαιρίες ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος κ.α.

Παράλληλα, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ενθαρρύνει τη συμμετοχή όλων των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας στη σελίδα του στο Facebook με σχόλια, συνεισφορά στον διάλογο, φωτογραφίες κ.α.

Η συμμετοχή όλων είναι ευπρόσδεκτη, δεδομένου ότι τηρούνται οι κανόνες λειτουργίας της σελίδας, τους οποίους μπορείτε να βρείτε στο Τμήμα ’Info’ της σελίδας.Στόχος της επίσημης σελίδας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου στο Facebook είναι η εδραίωση μιας αμφίδρομης επικοινωνίας μεταξύ του Πανεπιστημίου και της κοινότητάς του με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της πανεπιστημιακής ζωής καθώς και την ανάδειξη των υπηρεσιών που απολαμβάνουν τα μέλη του Πανεπιστημίου.

Σας ευχόμαστε καλή πλοήγηση!

Η Αννα Διαμαντοπούλου για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου: "H θυσία τους φωτίζει το όραμά μας"



Mήνυμα Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων,
Άννας Διαμαντοπούλου,
για την Εθνική γιορτή της «28ης Οκτωβρίου 1940»


H επέτειος της 28ης Οκτωβρίου είναι φορτισμένη με τη συγκίνηση που αναβλύζει από την ανάμνηση ενός ένδοξου, ηρωικού παρελθόντος. Παρελθόντος που δεν πρόκειται να λείψει από τις σκέψεις μας, όσα χρόνια και να περάσουν. Ιστορικά ορόσημα τόσο φωτεινά, νικούν το χρόνο και περνούν στην αιωνιότητα. Νικούν τη λήθη και μαρτυρούν μέσα στην ιστορική διαχρονία την τόλμη και την υπερηφάνεια που κρύβει μέσα της η Ελληνική ψυχή.

Κάθε εθνική επέτειος όμως δεν είναι μόνο μια ευκαιρία για να τιμήσουμε ό,τι σπουδαίο μας άφησε η ιστορική μας κληρονομιά. Είναι και μια ευκαιρία για αυτοσυγκέντρωση, για περισυλλογή, για να βγάλουμε τα απαραίτητα ιστορικά συμπεράσματα και διδάγματα που θα μας καθοδηγούν στο δρόμο του εθνικού μας χρέους. Γίνονται έτσι φάροι για το σωστό προσανατολισμό μας. Από το φως τους φωτίζουμε το δρόμο μας και παίρνουμε δύναμη και θάρρος προκειμένου να συνεχίσουμε την προσπάθεια για την Ελλάδα που μπορεί να ξεπερνά τον εαυτό της, για την Ελλάδα που μπορεί να βάζει υψηλούς στόχους και να τους πετυχαίνει.

Το μήνυμα, λοιπόν, της επετείου της 28ης Οκτωβρίου παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ: οι ευγενείς στόχοι και τα υψηλά ιδανικά κατακτώνται με ενότητα, ομοψυχία, πίστη και συμμετοχή.

Σε μια δύσκολη συγκυρία για τον τόπο, επιβάλλεται η ενεργή συμμετοχή όλων μας, έτσι ώστε με ένα νέο όραμα να διατηρήσουμε το βλέμμα μας στραμμένο στο μέλλον. Το οφείλουμε στην πατρίδα μας, το οφείλουμε πάνω από όλα στη νέα γενιά.Αυτό το νέο όραμα έχει ως επίκεντρο την Παιδεία. Την Παιδεία που μπορεί και πρέπει να γίνει το όχημα για ένα μέλλον αυξημένων δυνατοτήτων και ίσων ευκαιριών, καινοτομίας και ποιότητας, αξιών και αριστείας. Ένα μέλλον που θα μας κάνει πραγματικά υπερήφανους.

Αγαπητά μου παιδιά,

Κάθε μεγάλος στόχος κερδίζεται με προσπάθεια. Τίποτα δεν είναι εύκολο. Αλλά αυτό είναι το χρέος κάθε γενιάς, έναντι όσων αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία. Έτσι κρατάμε τη μνήμη τους ζωντανή. Με το να προσπαθούμε όλοι εμείς σήμερα να χτίσουμε μία Ελλάδα, αντάξια των παρακαταθηκών και της κληρονομιάς που μας εμπιστεύτηκαν.

Εσείς, η νέα γενιά της Ελλάδας, μπορείτε να είστε οι πρωτοπόροι αυτής της προσπάθειας. Εφοδιασμένοι με γνώσεις, μπορείτε να συμβάλετε δημιουργικά στην πρόοδο της πατρίδας μας και να σταθείτε με υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση απέναντι σε κάθε πρόκληση.

Άννα Διαμαντοπούλου

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Θρησκευτικά υποχρεωτικά και για όλους!


* Να εξελιχθεί το θρησκευτικό μάθημα σ’ ένα μάθημα γενικής παιδείας με γνωσιολογικό χαρακτήρα που θ’ απευθύνεται σ’ όλους τους μαθητές, ανεξαρτήτως θρησκευτικής προέλευσης
Του Χάρη Ανδρεόπουλου

Τι είδους μάθημα θέλουμε νά’ ναι τα Θρησκευτικά, ομολογιακό ή γνωσιολογικό; Υποχρεωτικό μόνο για τους ορθοδόξους μαθητές και προαιρετικό για όλους τους άλλους (ετεροδόξους και αλλοθρήσκους) ή μήπως υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές, ανεξαρτήτως θρησκευτικής προέλευσης, όπως είναι (υποχρεωτικό, ανεξαρτήτως εθνικής προέλευσης) το μάθημα της Ιστορίας;

To ερώτημα καθίσταται επίκαιρο εξ αιτίας της συζήτησης που (ξανα-) ξεκίνησε μ’ αφορμή τις «διαρροές» για τη δομή του νέου Λυκείου που είδαν προσφάτως το φώς της δημοσιότητας και θέλουν τα Θρησκευτικά, στο ωρολόγιο πρόγραμμα του νέου Λυκείου, υποβαθμιζόμενα στη κατηγορία των προαιρετικών μαθημάτων. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις δηλώσεις της υπουργού Παιδείας Αννας Διαμαντοπούλου ότι οι «διαρροές» αυτές δεν αποτελούν πρόταση του υπουργείου, παρά προσωπικές απόψεις τινών στελεχών που σε τίποτα, φυσικά, δεν δεσμεύουν το υπουργείο και ότι η (πραγματική) πρόταση για τα Θρησκευτικά (όπως και για τα’ άλλα μαθήματα) θα δημοσιοποιηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας της διαβούλευσης, και συμμετέχοντας στο εξελισσόμενο δημόσιο διάλογο καταθέτουμε τις παρακάτω σκέψεις μας για τον χαρακτήρα του μαθήματος, ο σαφής προσδιορισμός του οποίου θα παίξει, κατά τη γνώμη μας, καθοριστικό ρόλο για την ειδική βαρύτητα που θα έχει το μάθημα (υποχρεωτικό ή προαιρετικό) στο ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου.

Κατά τη γνώμη μας το μάθημα τα τελευταία χρόνια απέκτησε σαφή παιδαγωγικό προσανατολισμό και άρχισε να απομακρύνεται με σταθερά βήματα από τον παραδοσιακό κατηχητισμό και μέσα από αλλαγές που συντελέσθηκαν στα αναλυτικά προγράμματα και με την παράλληλη αναβάθμιση της ποιότητας των σχολικών βιβλίων το μάθημα άρχισε προοδευτικά να παίρνει έναν χαρακτήρα κατά βάσιν γνωσιολογικό, σαν αυτόν που χαρακτηρίζει και τα υπόλοιπα σχολικά μαθήματα, έχοντας, αναμφιβόλως, ενσωματωμένο και το βιωματικό στοιχείο.

Διευκρινίζω ότι όχι μόνο δεν διάκειμαι αρνητικά στη κατήχηση, αλλά τη θεωρώ πολύ σοβαρή υπόθεση και ότι όταν μου δίδεται η ευκαιρία συμμετέχω και υποστηρίζω κάθε κατηχητικό έργο και δράση της Ιεράς Μητροπόλεως (Λαρίσης) στην οποία τυγχάνω ενορίτης. Θεωρώ, όμως, ότι άλλο κατήχηση, κι΄ άλλο εκπαίδευση. Αλλοι είναι οι σκοποί της κατήχησης (η οποία γίνεται εντός της Εκκλησίας και απευθύνεται αποκλειστικά σε ορθοδόξους), και άλλοι οι σκοποί της εκπαίδευσης (η οποία παρέχεται μέσα στο σχολείο και απευθύνεται, ειδικά στις μέρες μας, σε μαθητές διαφορετικών θρησκειών). Το ένα (κατήχηση) δεν αποκλείει το άλλο (εκπαίδευση), ωστόσο, οι ρόλοι και οι σκοποί τους (πρέπει να) είναι διακριτοί.

Η παρεχόμενη σήμερα σχολική θρησκευτική αγωγή έχει κατά βάσιν και κυρίαρχα γνωσιολογικό χαρακτήρα, αφού αποβλέπει στην ενημέρωση των μαθητών για το θρησκευτικό φαινόμενο γενικότερα και ειδικότερα για τη κατανόηση της θρησκευτικής διάστασης των επιμέρους θεμάτων της ζωής, καθώς και για τις επιδράσεις του θρησκευτικού πιστεύω στα μνημεία του πολιτισμού. Η ένταξη του μαθήματος των Θρησκευτικών στο σχολικό πρόγραμμα είναι δικαιωμένη για λόγους καθαρά παιδαγωγικούς. Κι αυτό γιατί ο γνωσιολογικός χαρακτήρας του μαθήματος ικανοποιεί και τα τρία κριτήρια, που καθορίζουν την παιδαγωγική δικαίωση της διδασκαλίας ενός μαθήματος στο σχολείο. Συγκεκριμένα, εμπεριέχει ένα μοναδικό τρόπο σκέψης και αντίληψης, που είναι αξιόλογος ώστε ο μαθητής να κατανοεί το περιβάλλον του. Συμβάλλει στη διεύρυνση και εμβάθυνση της γνωστικής του προοπτικής κατά ένα ιδιαίτερο τρόπο, που συνεισφέρει στη συνολική του ανάπτυξη ως προσώπου, και επίσης είναι δυνατόν να διδάσκεται με τρόπους που διασφαλίζουν τη κατανόησή του από το μαθητή και τον ενθαρρύνουν να συμμετέχει ενεργά και κριτικά στο μάθημα (Βασιλόπουλου, Χρ., Διδακτική του μαθήματος των Θρησκευτικών, εκδ. Αφοί Κυριακίδη, Θεσ/νίκη, 2002, σελ. 181 - 185).

Το θρησκευτικό μάθημα είναι μάθημα θεολογικό - εκπαιδευτικό, το διδάσκουν εκπαιδευτικοί που σπούδασαν τη θεολογική επιστήμη στα Θεολογικά Τμήματα των Πανεπιστήμιων μας και διδάσκουν μαθήματα όπως Βιβλική Θεολογία και Ιστορία, Χριστιανική θεολογία και Παράδοση, Πατερική Γραμματεία, Εκκλησιαστική Ιστορία, Ρωμαιοκαθολική και Προτεσταντική θεολογία, Ιστορία και Θεολογία του Ιουδαϊσμού και Ισλαμισμού, και άλλων θρησκειών, έχοντας, φυσικά, ως επίκεντρο τη θρησκευτική παράδοση της χώρας μας, η οποία υποστασιάζεται στην ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, θα πρέπει να ξεκαθαρισθεί ότι στο σχολείο, στη τάξη δεν κάνουμε κατήχηση ή «σωτηριολογία», αλλά θεολογία, με βάση τις γνώσεις μας απ’ το πανεπιστήμιο και τις οδηγίες απ’ το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Και, φυσικά, όταν αξιολογούμε τους μαθητές δεν βαθμολογούμε τη πίστη τους, αλλά τον επίδοσή τους στους γνωστικούς στόχους του μαθήματος. Οι συνάδελφοι θεολόγοι που διαγωνίζονται εδώ και χρόνια στη διαδικασία του ΑΣΕΠ δεν εξετάζονται για τη πίστη τους, αλλά αξιολογούνται για τη επιστημονική τους επάρκεια, για τις γνώσεις τους, τις οποίες αργότερα, όταν διορισθούν, καλούνται να προσφέρουν κατά τη διδασκαλία του μαθήματος στη τάξη.

Συνεπώς, το περιεχόμενο του μαθήματος πρέπει να είναι διαμορφωμένο έτσι ώστε να εξυπηρετεί όλα τα παραπάνω στοιχεία και να αποτελεί αντικείμενο διδασκαλίας με τέτοιο τρόπο που να «κρατάει» στη τάξη όλους τους μαθητές, ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Οπως μένουν στο μάθημα της Ιστορία όλοι οι μαθητές ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής, έτσι να μένουν και στα Θρησκευτικά, όπως έχει ευστόχως επισημάνει ο Σύμβουλος Θεολόγων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, Δρας Σταύρος Γιαγκάζογλου (διαβάστε την καθ’ όλα επίκαιρη και υπό τον τίτλο «Θρησκευτικά για όλους!», συνέντευξή του για τον χαρακτήρα του θρησκευτικού μαθήματος: http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=1455). Να είναι τα Θρησκευτικά ένα μάθημα (θρησκευτικού) «εγγραμματισμού», όπως πολύ εύστοχα παρετήρησαν και ανέλυσαν σε άρθρο τους στη «Καθημερινή» (28/09/2008, σελ. 7) οι συναδέλφισσες Ολγα Γριζοπούλου και Πηγή Καζλάρη, σαν όλα τ’ άλλα μαθήματα στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, με χαρακτήρα κατά βάσιν γνωσιολογικό.

Να είναι ένα μάθημα, επίσης, που να μπορεί να αρθρώσει λόγο και να δώσει απαντήσεις πάνω στα μεγάλα υπαρξιακά και κοινωνικά προβλήματα. Ένα τέτοιο μάθημα πιστεύουμε πως θα το αγαπάνε οι μαθητές και οι γονείς και θα θέλουν να το διδάσκονται τα παιδιά τους. Μπορούμε να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για ένα τέτοιο μάθημα; Ενα μάθημα, δηλαδή, ευρύτατης αποδοχής και νομιμοποίησης; Νομίζω ναι. Από μας εξαρτάται – ας το προσπαθήσουμε.

* Εν όψει των εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί για το νέο Λύκειο και ευρύτερα για τη Β/θμια εκπαίδευση θεωρώ ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε με υπεύθυνο επιστημονικό λόγο, παιδαγωγικές προτάσεις και εκπαιδευτικά επιχειρήματα τις προσπάθειες για τις όποιες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και να προσπαθήσουμε να τις συνδιαμορφώσουμε με θετικές παρεμβάσεις, χωρίς να κλεινόμαστε αμυντικά στον εαυτό μας, για να μη διαπιστώσουμε κάπως αργά ότι, όπως λέει ο Αλεξανδρινός ποιητής, «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μας έκτισαν τείχη» και πως «ανεπαισθήτως μας έκλεισαν από τον κόσμο έξω». Ας το παλαίψουμε να το αποτρέψουμε.

Μεταπτυχιακός Σύνδεσμος Θεολόγων: Το μάθημα των Θρησκευτικών να παραμείνει υποχρεωτικό"


ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ
ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
Θεολογικὴ Σχολὴ - Πανεπιστημιούπολη
157 82 Ἄνω Ἰλίσια
Αθήνα, 20 Οκτωβρίου 2010, Ἀρ. Πρωτ. 1

Προς Κυρία Άννα ΔιαμαντοπούλουΥπουργό Παιδείας διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

ΨΗΦΙΣΜΑ
Η Γενική Συνέλευση του Μεταπτυχιακών Φοιτητών του Τμήματος Θεολογίας μετά την ανεπίσημη δημοσιοποίηση προθέσεων εκ μέρους του Υπουργείου Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για τη δομή του Νέου Λυκείου, εκφράζει τη βαθύτατη ανησυχία των μελών της, Μεταπτυχιακών Φοιτητών και υποψηφίων Διδακτόρων του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, για τη διαφαινόμενη υποβάθμιση του μαθήματος των Θρησκευτικών στο Γενικό Λύκειο.
Το μάθημα των Θρησκευτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση οφείλει να παραμείνει υποχρεωτικό συμφώνως προς τις συνταγματικές επιταγές (άρθρ. 16, παρ. 2), καθώς συμβάλλει στη θρησκευτική, γνωστική, ηθική και πολιτισμική ανάπτυξη των μαθητών, και οποιαδήποτε πρόθεση για υποβάθμιση και μετατροπή του σε επιλεγόμενο είναι αντισυνταγματική και θίγει τα εθνικά συμφέροντα.Κυρία Υπουργέ, η συμμετοχή μας σε έναν ειλικρινή διάλογο είναι δεδομένη, ως εκ τούτου, παρακαλούμε να συμπεριλάβετε τον Σύνδεσμό μας, τον αρχαιότερο σύλλογο μεταπτυχιακών φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη διαβούλευση για την τελική διαμόρφωση του Νέου Λυκείου.

Μετά τιμής

εκ μέρους της Γενικής Συνέλευσης

ὁ Πρόεδρος, Λεωνίδας Καρούζος, π. Μ.Δ.Ε. Ἑρμηνείας Καινής Διαθήκης

ὁ Γενικὸς Γραμματέας, Γεώργιος Αρχοντής, υπ. Μ.Δ.Ε. Ιστορίας και Ερμηνείας Παλαιάς Διαθήκης

Κοιν.:
-Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος,
-Κοσμητεία Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
-Τμήμα Θεολογίας Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Πρόταση για το μάθημα των Θρησκευτικών


* Τό Υπ. Παιδείας θά πρέπει νά ἀποσαφηνίσει ἐάν ἐπιθυμεῖ ἕνα μάθημα θρησκευτικῶν γνωσιοκεντρικό καί γενικῆς παιδείας καί ἄρα ὑποχρεωτικό ἤ ἕνα μάθημα κατηχητικό-ὁμολογιακό, μή ὑποχρεωτικό καί ἄρα ὑποβαθμισμένο καί ἐπιλεγόμενο

Του Χριστόφορου Αρβανίτη*

1. ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ

1.1. Παγκοσμιοποίηση καί παγκόσμια κουλτούρα.
1.1.1. Στό πλαίσιο τῆς παγκοσμιοποιημένης κουλτούρας ἡ προσέγγιση τοῦ θρησκευτικοῦ φαινομένου ὑποβαθμίζεται καί ἀπό γενικό κοινωνικά διαδραστικό φαινόμενο γίνεται μερικό καί τοπικό.
1.1.2. Τό θρησκευτικό φαινόμενο ἀνάγεται σέ συστατικό στοιχεῖο τοπικῆς πολιτισμικῆς ταυτότητας, δημιουργώντας χρηστικές διακρίσεις μέ κοινωνικές ἐπιπτώσεις τοῦ τύπου: «Ἕλληνας καί ἄρα Ὀρθόδοξος».
1.1.3. Ἡ δῆθεν ἄνοδος τοῦ θρησκευτικοῦ καί ἡ «αὔξηση» τοῦ ποσοστοῦ τῶν θρησκευόντων εἶναι καθαρῶς ἐργαλειακή καί ἐπιφαινομενική, καθώς ὀφείλεται σέ πολιτικές καθαρῶς ἐπιλογές. (Φονταμενταλισμός καί νεοσυντηρητική ἀμερικανική πολιτική σχολή).

2. Ἡ θρησκεία ὡς προϊόν τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ.
2.1. Ἡ θρησκεία ὡς προϊόν τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ καλύπτει ἀνθρώπινες ἀναγκαιότητες.
2.2. Ἡ πίστη στόν Θεό ἀποτελεῖ ἀναγκαία διανοητική πράξη, ἡ ὁποία ἔρχεται νά καλύψει τά κενά τῆς λογικῆς μικρότητας τοῦ ἀνθρώπου.
2.3. Ὁ Θεός, ὅμως, αὐτός καθ’ἑαυτός, δέν ὁρίζεται ἐρευνητικά καί ἑπομένως δέν ὁρίζεται καί διανοητικά, (πόσο μᾶλλον δέ ὅταν πρόκειται γιά τόν Θεό τῆς ἀποφατικῆς θεολογίας). Ἀποτελεῖ ἀντικείμενο-ἐρώτημα τοῦ φιλοσοφικοῦ προβλήματος. (Θεολογία-Δαμασκηνός-Θωμᾶς Ἀκινάτης).

1.3. Ἡ «ἀναγκαία» ἀντικατάσταση.
1.3.1. Ἐξελικτικά, μετά τήν ἐν γένει ἀπόριψη τῶν μεταφυσικῶν προσεγγίσεων καί ἑρμηνειῶν τοῦ φυσικοῦ, ὁ ἄνθρωπος ἀντικαθιστᾶ ἐν μέρει τόν Θεό μέ ἄλλες ἀπόλυτες ἀξίες ὅπως Λογική, Ἱστορία, Ἐξουσία, Βούληση, Ἐλευθερία.
1.3.2. Αὐτές οἱ ἔννοιες, παρ’ὅτι ἐγγυῶνται θεωρητικά κοινωνική σταθερότητα καί προτείνουν λύσεις στούς φόβους καί τίς ὑπαρξιακές ἀγωνίες τοῦ ἀνθρώπου, ἐμπλέκονται, ὡστόσο, σέ πρακτικό ἐπίπεδο μέ τά ἀνθρώπινα συμφέροντα.

2.ΘΕΣΜΙΚΑ

2.1. Οἱ θρησκεῖες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, ὄχι ὅμως τόν κύριο καί μοναδικό:
α.στή διαμόρφωση τῶν ταξικῶν κοινωνιῶν (Marx)
β. στή γέννηση τῶν πολιτισμῶν (Durkheim)
γ.στή συγκρότηση τῶν πολιτικῶν θεσμῶν (Hobbes)
δ.στήν ἐπιλογή οἰκονομικοῦ μοντέλου (Weber)
Αὐτό σημαίνει ὅτι τό θρησκευτικό παραμένει ἕνα σημαντικό κοινωνικό φαινόμενο, τό ὁποῖο, ὅμως, θά πρέπει, καθ’ἑαυτό, νά ἀναπροσαρμόζει τήν ὅλη θεσμική του παρουσία.
2.2. Σέ μιά θεσμικά καί λειτουργικά δημοκρατική κοινωνία, καί ἡ θρησκεία θά πρέπει νά ἀναπροσαρμόζει δημοκρατικά τίς θεσμικές της λειτουργικές της μορφές, ὥστε νά ἔχει λόγο ἰσχυρό, ἀποδεκτό καί ἔγκυρο.
2.3. Σέ ἐπίπεδο θρησκευτικοῦ φαινομένου αὐτή ἡ δημοκρατική θεσμική ἀναπροσαρμογή δέν ἔγινε καί, ἑπομένως, στό χῶρο τῆς ἐκπαίδευσης, ἕναν ἀπό τούς κατ’ἔξοχήν χώρους παραγωγῆς κοινωνικῶν καί πολιτισμικῶν δημοκρατικῶν ρόλων, τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν χρεώνεται τή θρησκευτική ἀκύρωση.
2.4. Στόν Ἑλλαδικό χῶρο, τό μάθημα ὡς μάθημα καί τό πρόσωπο τοῦ διδάσκοντος ὡς ὑποκείμενο παροχῆς τῆς γνώσης ταυτίστηκε μέ τή θεσμική ἔκφραση της θρησκείας καί τήν ὁμολογιακή κατήχηση. Αὐτό, ὅμως, εἶναι τελείως ἀντιφατικό γιατί ὅλοι γνωρίζουν ὅτι ἡ Διοικούσα Ἐκκλησία θεσμικά καί τεχνοκρατικά δέν ἔχει ρόλο στό ὅλο διαμορφωμένο πλαίσιο τοῦ μαθήματος. (Θεολογικές Σχολές, Θεολόγοι καθηγητές, σχολικά βιβλία).

3. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ.

Γενικές διαπιστώσεις:
3.1. Ἡ ὕλη τοῦ μαθήματος δέν ἀνταποκρίνεται στίς ἀπαιτήσεις μιᾶς σύγχρονης πολυπολιτισμικῆς καί πολυθρησκευτικῆς κοινωνίας.
3.2. Ἡ ὕλη τοῦ μαθήματος, μέ μοναδικές ἴσως ἐξαιρέσεις καί αὐτές κατά περίπτωση, τῶν βιβλίων τῆς Β της Γ και Α Γυμνασίου, δέν συνδέεται μέ τά σύγχρονα κοινωνικά καί ἀνθρωπολογικά προβλήματα
3.3. Συνεχίζεται ἡ κατηχητική καί μονοομολογιακή προσέγγιση τοῦ ἀντικειμένου σέ ὅλες σχεδόν τίς τάξεις. Αὐτό σημαίνει ὅτι τό μάθημα βρίσκεται σέ μονοδιάστατη θρησκευτική κατεύθυνση, κάτι τό ὁποῖο δέν συνάδει μέ τήν πολυμορφικότητα τοῦ ἴδιου τοῦ ἀντικειμένου. Ἡ κατηχητική προσέγγιση δηλώνει ἐκπαιδευτικό ὑλικό προσαρμοσμένο σέ μία καί μόνο πίστη καί, ἑπομένως, ὄχι ὑλικό μέ χαρακτήρα καθαρῶς γνωσιοκεντρικό.
3.4.Ἡ προσέγγιση τοῦ θρησκευτικοῦ φαινομένου θά ἔπρεπε, ἤδη ἀπό τήν δεκαετία τοῦ 80, νά εἶναι διαομολογική, διαθρησκευτική καί, ὅσο τό δυνατόν, πολιτισμική καί διαπολιτισμική. Ἡ γνώση τοῦ θρησκευτικοῦ μέ πολλαπλές ἰδιαίτερες ἀναφορές στό πολυθρησκευτικό, πολυπολιτισμικό καί πολυδιάστατο κοινωνικό δεδομένο ἀπαιτεῖ καθαρά ἐπιστημονική προσέγγιση καί ἅπτεται κυρίως κοινωνιολογικῶν προσεγγίσεων.
3.4. Γνωσιοκεντρικότητα τοῦ θρησκευτικοῦ ἀπό τή μιά καί κατήχηση ἀπό τήν ἄλλη, ἀποτελοῦν ἔννοιες ἐπιστημονικά καί ἐρευνητικά ἀσύμβατες.

Ὑπό τό πρίσμα αὐτό τῶν διαπιστώσεων:

α. Τό κράτος, ὡς κυρίαρχος θεσμός, οἱ φορεῖς καί τά πρόσωπα πού τό ἀπαρτίζουν, ἀποδοκιμάζουν τήν μονοδιάστατη θρησκευτική ὁμολογιακή κατεύθυνση τοῦ μαθήματος καί ζητοῦν τήν ὑποβάθμισή του, καθώς αὐτό πού κυριαρχεῖ εἶναι ἡ ἀντίληψη ὅτι θρησκευτική ἐλευθερία καί ὁμολογιακός χαρακτήρας δέν συμβαδίζουν.
β. Ὁ θεολόγος καλεῖται νά ἀποδείξει τή χρησιμότητα τοῦ μαθήματός του γνωσιολογικά καί ἐπιστημονικά. Οἱ ὁποιεσδήποτε ἐμπειρικές καί ὑπαρξιακές ἀναφορές, ὅσο ἐνδιαφέρουσες καί νά εἶναι, ἐάν δέν εἶναι γνωσιοκεντρικές, παραμένουν ἀδιάφορες καί ἀνούσιες.
γ. Ὁ θεολόγος καλεῖται νά ἀποδείξει ὅτι στό σύγχρονο δημοκρατικό καί διαδραστικό σχολεῖο ἔχει σύγχρονο λόγο καί δεδομένη γνώση.
δ. Ὁ θεολόγος καλεῖται νά διαμορφώσει καί νά ἀποδείξει ὅτι τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν εἶναι πράγματι δικαίωμα γνωσιοκεντρικό καί ὄχι κατηχητικό-ὁμολογιακό.
ε. Ὁ θεολόγος καλεῖται νά στηρίξει τό γεγονός ὅτι ἡ διαγραφή τοῦ μαθήματος, ἀπό τά μαθήματα γενικῆς ὑποχρεωτικῆς παιδείας, ἰσοδυναμεῖ μέ πνευματικό ἔγκλημα.

Προβλήματα:
α. Τό ΥΠΕΠΘ, θά πρέπει νά ἀποσαφηνίσει ἐάν ἐπιθυμεῖ ἕνα μάθημα θρησκευτικῶν γνωσιοκεντρικό καί γενικῆς παιδείας καί ἄρα ὑποχρεωτικό ἤ ἕνα μάθημα κατηχητικό-ὁμολογιακό, μή ὑποχρεωτικό καί ἄρα ὑποβαθμισμένο καί ἐπιλεγόμενο.
β. Τό Π.Ι ὀφείλει, ἐπιτέλους, νά ἀπεγκλωβιστεῖ ἀπό τίς μονοδιάστατες ὁμολογιακές του ἐμμονές καί νά προχωρήσει στήν ἄμεση καί στήν ἐξολοκλήρου ἀναπροσαρμογή τῆς παρεχόμενης ὕλης σέ οἰκουμενική, διαπολιτισμική καί διαθρησκευτική κατεύθυνση. Πρός τό παρόν, μέ μιά κίνηση ἡ ὁποία θά ἀποδεικνύει ὅτι ἀντιλαμβάνεται πλέον τή διαμορφούμενη κατάσταση, θά πρέπει νά προχωρήσει σέ ἄμεση ἀνάκληση τοῦ ἐγχειριδίου τῆς Α Λυκείου, ὡς τό βιβλίο ἐκεῖνο μέ τίς πλέον ἀντιεπιστημονικές καί ἀναχρονιστικές ἀπόψεις στό χῶρο τῆς ἐκπαίδευσης.
γ. Οἱ Θεολογικές Σχολές νά προχωρήσουν σέ πλήρη ἀναμόρφωση τοῦ προγράμματος σπουδῶν, κρατώντας ἐν μέρει τό ὁμολογιακό καί προκρίνοντας ἐν γένει τό οἰκουμενικό, κοινωνιολογικό, διαθρησκευτικό καί διαπολιτισμικό χαρακτήρα τῶν σπουδῶν. Ἄμεση θά πρέπει νά εἶναι καί ἡ μετονομασία τῶν τμημάτων Θεολογίας σέ τμήματα Θεολογίας καί Ἐπιστήμης τῶν Θρησκειῶν.

Τό Παράδειγμα.

1. Τό ζήτημα τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου ἀπό τόν Θεό.
α. Διαθρησκευτική-Διαομολογική.
Στόν Χριστιανισμό-ὁμολογίες, στό Ἰσλάμ, στόν Ἰνδουϊσμό, στό Βουδισμό, στά ἀφρικανικά θρησκεύματα, στίς Ἰνδιάνικες θρησκεῖες, στόν Κομφουκιανισμό κλπ., μέσα από τίς πηγές καί τά ἱερά κείμενα τῶν θρησκειῶν. Συγκριτική ἐπίσης ἀναφορά.
β. Κοινωνιολογική.
Οἱ διάφορες προβολές τῶν θρησκευτικῶν ἀντιλήψεων πού προαναφέρθηκαν στίς ἐπιμέρους κοινωνίες, θεσμούς, οἰκονομικά καί πολιτικά συστήματα.
γ. Πολιτισμική.
Ἀντιστροφή τοῦ β. Κατά πόσο ἡ διαμόρφωση ἑνός πολιτισμοῦ ἐπηρεάζει τή διαμόρφωση τῆς πίστης σέ μιά α ἤ β θρησκευτική δοξασία. Τά πολιτισμικά δεδομένα μιᾶς περιοχῆς ἤ ἑνός λαοῦ καί κατά πόσο αὐτά ἐπιδροῦν στήν ἐμφάνιση μιᾶς θρησκείας.

2. Ὁ Γάμος.
α. Διαθρησκευτική-Διαομολογιακή.
Ὁ Γάμος ὡς μυστήριο ἤ θρησκευτική τελετή στίς διάφορες θρησκεῖες. Τελετουργικό. Συγκριτικές ἀναφορές.
β. Κοινωνιολογική.
Κοινωνιολογικά δεδομένα συναφή μέ τή θεσμικότητα τοῦ γεγονότος. π.χ. Ὁ ρόλος τῆς οἰκογένειας, τοῦ πατέρα, τῆς μητέρας...κλπ. Σύγχρονοι προβληματισμοί. Γάμος ὁμοφυλοφίλων, σύμφωνο συμβίωσης, πολιτικός γάμος. Ἄγαμες μητέρες. Φυλοτικά προβλήματα.
γ. Πολιτισμική.
Γάμος-οἰκογένεια σέ διαφόρους πολιτισμούς, ἤθη, ἔθιμα. Πατριαρχία, μητραρχία, ἰσότητα.

Αὐτοῦ τοῦ εἴδους, οἱ οὔτως ἤ ἄλλως, ἐδῶ πρόχειρες παραδειγματικές διαομολογιακές, διαθρησκευτικές καί διαπολιτισμικές προσεγγίσεις τοῦ ἐπιστητοῦ τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν:
α. ἐπιτρέπουν τήν γνωσιοκεντρική, ἐπιστημονική προσέγγιση, καθώς καί τόν ἔλεγχο τῆς παρεχόμενης γνώσης,
β. σέβονται, καθώς δέν θέτουν κἄν, τό ζήτημα τῆς πίστης ὡς δικαίωμα καί ὡς στοιχεῖο τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας,
γ.διασφαλίζουν τήν παρουσία τοῦ θρησκευτικοῦ κατά τρόπο ἐπιστημονικό καί δημοκρατικό στήν παρεχόμενη ἐκπαιδευτική γνώση.

Οἱ παραπάνω σκέψεις καί προτάσεις ἀποτελοῦν κατάθεση εὐθύνης. Τήν εὐθύνη ἑνός ἀνθρώπου πού τά τελευταῖα χρόνια συνεχῶς ἐπισημαίνει αὐτό πού τελικά πάει νά γίνει : ἤ ἀλλάζει τό ὅλο πλαίσιο τοῦ μαθήματος ριζικά καί ἀναδιαμορφώνεται σέ νέα βάση, λαμβάνοντας ὑπ’ὄψιν ὅσα προαναφέρθηκαν ἤ τό μάθημα ὑποβαθμίζεται καί περνᾶ στή λίστα τῶν ἐπιλεγομένων μέ τίς περαιτέρω βεβαίως συνέπειες γιά τίς θεολογικές σπουδές καί τίς θεολογικές σχολές. Ὁ προσφερόμενος, πάντως, χρόνος γιά ἀλλαγές εἶναι ἐλάχιστος.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Χριστόφορος Ἀρβανίτης, είναι Δρ. Θεολογίας-Κοινωνιολογίας τῆς Θρησκείας (harvanitis@yahoo.gr), εκλεγμένος καθηγητής στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημίας Ηρακλείου Κρήτης. Το ως άνω κείμενο αποτελεί εισήγησή του, κατατεθείσα στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

"Η ταυτότητα της χριστιανικής μετάφρασης"


Στο πλαίσιο των επιστημονικών δραστηριοτήτων του Τομέα Βιβλικής Γραμματείας και Θρησκειολογίας, εδώ και τέσσερις δεκαετίες, λειτουργεί το BIBLICUM. Πρώτος πρόεδρός του υπήρξε ο αείμνηστος καθηγητής Σάββας Αγουρίδης. Πρόκειται για μια επιστημονική συνάντηση καθηγητών της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης και της Θρησκειολογίας.Εκτός των μελών ΔΕΠ του Τομέα συμμετέχουν οι υποψήφιοι διδάκτορες και οι μεταπτυχιακοί φοιτητές. Μπορούν επίσης να συμμετάσχουν και οι πτυχιούχοι θεολόγοι της Μέσης Εκπαίδευσης. Συγκαλείται μια φορά το μήνα, συνήθως την πρώτη Δευτέρα. Προεδρεύει ο εκάστοτε διευθυντής ή διευθύντρια του Τομέα και κάθε χρόνο έχει ένα ενιαίο κεντρικό θέμα που επιμερίζεται σε επτά επιμέρους εισηγήσεις, όσες και οι συναντήσεις.

Η παρουσίαση των θεμάτων γίνεται με βάση τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα και τις σύγχρονες ερμηνευτικές μεθόδους, χωρίς να παραθεωρείται η ερμηνευτική παράδοση της Εκκλησίας. Παράλληλα στις συναντήσεις παρουσιάζονται και τα λεγόμενα Miscellanea, που περιλαμβάνουν νέα για επιστημονικές μελέτες οι οποίες δημοσιεύτηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό, νέα από τα συνέδρια που έγιναν ή πρόκειται να γίνουν, καθώς και οτιδήποτε ενδιαφέρον υπάρχει για την βιβλική έρευνα. Ευκαιριακά μετέχουν και ξένοι βιβλικοί επιστήμονες ή επιστήμονες άλλων Σχολών Ελληνικών Πανεπιστημίων με σχετικές εισηγήσεις και ακολουθεί συζήτηση και γόνιμη ανταλλαγή απόψεων.

* Σκοπός του BIBLICUM είναι η μελέτη και η εμβάθυνση σε βιβλικά θέματα, η ανάδειξη των σύγχρονων προβληματισμών υπο το φως της Αγίας Γραφής και η αμοιβαία ενημέρωση των συναδέλφων και κυρίως των υποψηφίων διδακτόρων και των μεταπτυχιακών φοιτητών.Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2010-2011 το κεντρικό θέμα του BIBLICUM θα είναι: «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ». Πρώτη συνάντηση την Δευτέρα 8 Νοεμβρίου, ώρα 7.30΄ μ.μ. με εισήγηση της κ. Άννας Κόλτσιου - Νικήτα με θέμα: «Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ»

(Για περισσότερες πληροφορίες - επικοινωνία: Νίκος Ρόσιος, 2310 - 996938)

Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

Τι αλλάζει στα Πανεπιστήμια


Οφείλουμε στα παιδιά μας, οφείλουμε στο μέλλον της Ελλάδας μια αλλαγή στη δημόσια ανώτατη εκπαίδευση», τόνισε η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, προσερχόμενη το απόγευμα στην 65η Σύνοδο των Πρυτάνεων στο Ρέθυμνο.
Η υπουργός υπογράμμισε ότι "θέλουμε πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα με ποιότητα, λογοδοσία, αξιοκρατία, εξωστρέφεια, κυρίως όμως θέλουμε σπουδές με αξία και πτυχία με αντίκρισμα για τα παιδιά μας" και με αυτό το στόχο καταθέτουμε σήμερα προτάσεις. "Ξεκινάει ένας διάλογος με συγκεκριμένες φάσεις, με χρονοδιάγραμμα, ώστε η εθνική στρατηγική για την Παιδεία να μη γίνει αντικείμενο κομματικής αντιπαλότητας. Σε αυτό το μεγάλο έργο θα κριθούμε όλοι μας από τη συμμετοχή μας και όχι από την άρνησή μας", πρόσθεσε η κ. Διαμαντοπούλου.
Οι βασικές αρχές που προωθεί η κυβέρνηση και ήδη έχει προκαλέσει αντιδράσεις τόσο στην Πανεπιστημιακή όσο και στην φοιτητική ενότητα είναι:

-Ενίσχυση της αυτοδιοίκησης των Πανεπιστημίων μέσω της εκχώρησης αρμοδιοτήτων τις οποίες σήμερα έχει το υπουργείο Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης. Οι κυριότερες από αυτές είναι η μισθοδοσία και η έγκριση πιστώσεων και διορισμών. Σύμφωνα με το υπουργείο «κάθε Ίδρυμα οφείλει να είναι σε θέση να διαχειριστεί και να υποστηρίξει τις επιλογές του».

-Μετάβαση από το σημερινό σύστημα σε αυτό της διοίκησης από το Συμβούλιο Διοίκησης και τη Σύγκλητο κάθε Ιδρύματος. Το Συμβούλιο Διοίκησης προτείνεται να αποτελείται από άμεσα εκλεγμένα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας του Ιδρύματος, εξωτερικά μέλη, φοιτητές και εκπροσώπους του διοικητικού προσωπικού. Τα εξωτερικά μέλη του Συμβουλίου είναι σημαντικές προσωπικότητες που έχουν διακριθεί σε διάφορους τομείς της επιστήμης, των γραμμάτων, των τεχνών και της ευρύτερης κοινωνίας.

-Δημόσια ειδική υπηρεσία ή ανεξάρτητη αρχή να αναλαμβάνει τη διαχείριση και κατανομή της δημόσιας χρηματοδότησης στα Ιδρύματα, την κοστολόγηση των υπηρεσιών, την επεξεργασία σχετικών δεικτών και προτύπων και τη συλλογή των απαραίτητων στοιχείων από τα Ιδρύματα.

-Θεσμικοί κανόνες με κίνητρα για χορηγίες ή δωρεές και αξιοποίηση της περιουσίας των Ιδρυμάτων

-Αλλάζει η εσωτερική οργάνωση των Ιδρυμάτων και των προγραμμάτων σπουδών. Στόχος το πτυχίο με αντίκρισμα.

-Ευέλικτα δομημένα προγράμματα σπουδών για τα οποία έχει ευθύνη η σχολή.

-Οι νέοι φοιτητές εισάγονται σε Σχολές ή ανάλογα με τις συνθήκες σε Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και στη συνέχεια εντάσσονται στα επιμέρους προγράμματα σπουδών της Σχολής, μετά από το τέλος του πρώτου έτους, ανάλογα με τις επιδόσεις και τις προτιμήσεις τους.

-Ενθαρρύνεται η κινητικότητα των φοιτητών μεταξύ προγραμμάτων σπουδών.

-Το διδακτικό προσωπικό κρίνεται, αξιολογείται και εξελίσσεται με διαδικασίες που δεν επιτρέπουν σε κανέναν την αμφισβήτηση της επιστημονικής τους αξίας. Αναπροσδιορίζονται οι βαθμίδες του διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού. Θεσμοθετείται η δυνατότητα ταυτόχρονης υπηρεσίας σε ελληνικό και ΑΕΙ άλλης χώρας.

-Δημιουργείται Εθνικό Πανεπιστημιακό Κέντρο μέσω του οποίου στηρίζονται οι επιστημονικές και τεχνολογικές καινοτομίες των Ιδρυμάτων, τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα πνευματικά τους δικαιώματα.
-Σε κάθε Πανεπιστήμιο θεσμοθετούνται Σχολές Μεταπτυχιακών Σπουδών
* Oλόκληρο το κείμενο διαβούλευσης που έδωσε στη δημοσιότητα η υπ. Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου, εδώ: http://www.minedu.gov.gr/publications/docs/keimeno_diaboyleyshs_101023.pdf

Ψήφισμα θεολόγων καθηγητών της Ηπείρου για τα Θρησκευτικά



ΨΗΦΙΣΜΑ ΘΕΟΛΟΓΩΝ
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, ΑΡΤΑΣ, ΠΡΕΒΕΖΑΣ,
ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ, ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Σήμερα ημέρα Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010 στην Ηγουμενίτσα Θεσπρωτίας πραγματοποιήθηκε κατόπιν προσκλήσεως του Σχολικού Συμβούλου Θεολόγων κ. Σιούλη Τριαντάφυλλου Επιμορφωτική Ημερίδα για τους Θεολόγους Ηπείρου, Κέρκυρας και Λευκάδας με την παρουσία σχεδόν όλων. Μεταξύ των πολύ σπουδαίων θεμάτων που απασχόλησαν τους παρισταμένους στην Ημερίδα, συζητήθηκε και το σχέδιο προγράμματος που πρότεινε επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας για την αναμόρφωση των σπουδών στο Λύκειο.

Οι θεολόγοι καθηγητές της περιφέρειας Ηπείρου, Κέρκυρας και Λευκάδας, ομόφωνα δηλώνουμε τα εξής:

Κοινή διαπίστωση είναι πως το Λύκειο με τον τρόπο που λειτουργεί, με τα υφιστάμενα αναλυτικά προγράμματα σπουδών και την σύνδεσή του με την προετοιμασία των μαθητών για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, έχει χάσει στην ουσία τη μορφωτική αυτοτέλειά του. Επίσης με την εξειδίκευση και ανάπτυξη δεξιοτήτων που προσφέρει, έχει χάσει τον κύριο σκοπό του, αυτόν της προσφοράς γενικής παιδείας και ολόπλευρης μόρφωσης.
Με τις προτάσεις που διέρρευσαν στον τύπο για το νέο Λύκειο παρατηρούμε πως δεν λύνονται τα παραπάνω προβλήματα. Επιπρόσθετα οι μαθητές θα μείνουν εθνικά αποχρωματισμένοι και θρησκευτικά αμόρφωτοι χωρίς επαρκή γνώση της παράδοσής τους και του πολιτισμού τους, χωρίς ηθικά ερείσματα, άρα χωρίς ρίζες, αδύναμοι να κατανοήσουν και να ερμηνεύσουν σύγχρονα πολύπλοκα προβλήματα, συμπεριφορές και καταστάσεις στο παγκόσμιο γίγνεσθαι που έχουν να κάνουν με το θρησκευτικό φαινόμενο, αφού θα αναγκασθούν εκ των πραγμάτων να έχουν μονόπλευρη μόρφωση.
Θεωρούμε αδιανόητο να παραβλέπεται το Σύνταγμα και οι Νόμοι του κράτους, που ορίζουν σαφέστατα πως «η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει ως σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες» (Σύνταγμα της Ελλάδας), πως «σκοπός της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι να συμβάλλει στην ολόπλευρη, αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών, ώστε, ανεξάρτητα από φύλο και καταγωγή, να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά» και πως πρέπει «....να γίνουν οι μαθητές ελεύθεροι και δημοκρατικοί πολίτες, να υπερασπίζονται τη δημοκρατία και να διακατέχονται από πίστη στην πατρίδα και προς τα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης» (Νόμος 1566/85).


Η περαιτέρω υποβάθμιση, για διαφόρους λόγους, του ΜτΘ και της θρησκευτικής αγωγής γενικότερα στην Β/θμια εκπ/ση θα έχει στην ουσία ως αποτέλεσμα και την παύση των διορισμών, οδηγώντας στην ανεργία και την εξαθλίωση πολλούς συναδέλφους. Η πρόταση που και παλαιότερα είχε κατατεθεί για διορισμό Θεολόγων και στην Α/θμια εκπαίδευση λόγω των πολλών ιδιαιτεροτήτων της θρησκευτικής αγωγής, εκτιμούμε πως πρέπει να επανεξετασθεί.


Για όλους αυτούς τους λόγους δηλώνουμε την αντίθεσή μας στην επιπλέον διαφαινόμενη αποδυνάμωση της θρησκευτικής αγωγής στα Λύκεια της χώρας μας, αφού ουσιαστικά με το σχέδιο που δημοσιεύθηκε λιγότεροι από το ένα τρίτο των μαθητών, πιθανόν να επιλέξουν το ΜτΘ. Η διατήρηση του υποχρεωτικού χαρακτήρα του σε όλο το Λύκειο και η ένταξή του σε ένα υποχρεωτικό πρόγραμμα σπουδών που θα εξασφαλίζει την ολόπλευρη μόρφωση των μαθητών με προσφορά γενικών γνώσεων για όλους, όπως περιγράφονται στο Σύνταγμα και τους νόμους του Κράτους αλλά και τις συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα καταστήσει κεντρικό το ρόλο του, υπηρετώντας έτσι και την μορφωτική αυτοτέλειά του, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη διατήρηση της ιστορικής μας συνέχειας και κοινωνικής συνοχής.


Απαιτούμε από το Υπουργείο Παιδείας και την Εκκλησία της Ελλάδος σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, η οποία εκπροσωπεί τον κλάδο μας και την στηρίζουμε, να συζητήσουν το θέμα και να δώσουν την ενδεδειγμένη λύση. Δεν είναι δυνατόν όταν προτείνονται αλλαγές τέτοιου βεληνεκούς και συγκροτούνται επιτροπές για την σύνταξη νέων αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών και τη συγγραφή νέων βιβλίων, να παραγκωνίζονται οι φυσικοί φορείς που εκπροσωπούν τους κλάδους των εκπαιδευτικών, όπως είναι οι επιστημονικές τους Ενώσεις, το Π.Ι. και οι Θεολογικές Σχολές. Θεωρούμε δε αξιοπερίεργη την αναγγελία νέων αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών για την υποχρεωτική εκπαίδευση και αδιανόητη την διάθεση κονδυλίων γι’ αυτό το σκοπό σε δύσκολους οικονομικά καιρούς, την στιγμή που πολύ πρόσφατα (2006-2007) απέκτησε η υποχρεωτική εκπαίδευση νέα βιβλία για όλα τα μαθήματα, τα οποία ακόμη δεν έχουν τελικά αξιολογηθεί από τους διδάσκοντες, όπως προβλέπονταν.

Ηγουμενίτσα , 23 Οκτωβρίου 2010
(Σημ. Η φωτογραφία από το ιστολόγιο "Θρησκευτικά": (http://thriskeftika.blogspot.com)

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Η Αννα Διαμαντοπούλου για το νέο Λύκειο


H υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησευμάτων Αννα Διαμαντοπούλου για το νέο Λύκειο.
Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη για τις αλλαγές στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση: http://www.vimeo.com/15800330

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Σεμινάριο θεολόγων στη Καρδίτσα







ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Δ/ΝΣΗ Π/ΘΜΙΑΣ &Δ/ΘΜΙΑΣ
ΕΚΠ/ΣΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Δ/ΝΣΗ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ Ν.ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ Ν. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
Τσιακούμης Παναγιώτης
Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ01
Ν. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ ,N. ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ .Ν ΤΡΙΚΑΛΩΝ ,Ν. ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ Ν. ΦΩΚΙΔΑΣ
Ταχ. Δ/νση:Κύπρου 85
Τ.Κ. - Πόλη: 35100, Λαμία
Τηλ: 22310-28816
Fax: 22310-28816
email: tsiakoumis@sch.gr

Λαμία: 8/10/2010, Αριθμ. Πρωτ.: 647

ΘΕΜΑ: « Επιμορφωτικό Σεμινάριο Θεολόγων ΠΕ01 Ν. Καρδίτσας»

Σχετ: Έγγραφο υπ.αριθμ. 7350/5-10-2010 έγγραφο έγκρισης του Προϊσταμένου του Τμήματος Επ/κης & Παιδ/κης Καθοδήγησης Β/θμιας Εκπ/σης Θεσσαλίας

Ο Σχολικός Σύμβουλος των Θεολόγων κ. Τσιακούμης Παναγιώτης σας προσκαλεί στο Επιμορφωτικό Σεμινάριο που διοργανώνει για τους Θεολόγους Καθηγητές του ν. Καρδίτσας την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010 στις 12:00 στο Αμφιθέατρο του 1ου Γενικού Ενιαίου Λυκείου Καρδίτσας.

Εισηγητές στο Επιμορφωτικό Σεμινάριο θα είναι οι :

1) Βασιλόπουλος Χρήστος, Καθηγητής Παιδαγωγικών της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ με θέμα: «Αρχές και τρόποι μαθητοκεντρικής οργάνωσης της προς μάθηση ύλης

2) Μητροπούλου Βασιλική, Επίκουρη καθηγήτρια Παιδαγωγικών της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ με θέμα: «Από τον παραδοσιακό πίνακα της σχολικής τάξης στο σημερινό Διαδραστικό. Εφαρμογή με λογισμικό υλικό στο μάθημα των Θρησκευτικών

Η παρουσία όλων των Συναδέλφων θεωρείται απαραίτητη. Παρακαλώ να διευκολύνετε τους Συναδέλφους Εκπαιδευτικούς, που διδάσκουν το μάθημα των Θρησκευτικών, να το παρακολουθήσουν.

Ο Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ 01

Τσιακούμης Παναγιώτης

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Το ψηφιακό σχολείο

Μαθήματα χωρίς σύνορα

με ψηφιακό

εκπαιδευτικό περιεχόμενο

Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Σακαλίδης για ΚΥΣΔΕ


Στις κάλπες οι καθηγητές

στις 3 Νοεμβρίου

για την ανάδειξη αιρετών

(ΠΥΣΔΕ - ΚΥΣΔΕ)


Στις κάλπες προσέρχονται στις 3 Νοεμβρίου οι καθηγητές για την εκλογή των αιρετών μελών των νέων περιφερειακών υπηρεσιακών συμβουλίων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ΠΥΣΔΕ) αλλά και του κεντρικού υπηρεσιακού συμβουλίου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ). Το ΚΥΣΔΕ, το οποίο αποτελείται από τρία στελέχη της εκπαίδευσης (διευθυντές εκπαίδευσης) και δύο αιρετούς εκπροσώπους των καθηγητών, είναι το αρμόδιο όργανο που εισηγείται, μεταξύ άλλων, τις αποσπάσεις και τις μεταθέσεις των εκπαιδευτικών.

* Υποψήφιος για το ΚΥΣΔΕ είναι και ένας δικός μας άνθρωπος και νυν εκλεγμένο μέλος του συμβουλίου εδώ και τέσσερα χρόνια, και συγκεκριμένα ο καταγόμενος από την Καλλιθέα Ελασσόνας καθηγητής (μαθηματικός) Θεόφιλος Σακαλίδης, ο οποίος όλα αυτά τα χρόνια στάθηκε με υπευθυνότητα στο πλευρό των καθηγητών και με συνέπεια στους αγώνες του κλάδου. Ο κ. Σακαλίδης (φωτ.), που έχει την οργανική του θέση στο Γυμνάσιο Καλλιθέας Eλασσόνας, θα είναι εκ νέου υποψήφιος για τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, με την παράταξη της ΠΑΣΚ καθηγητών.

Πρωταγωνιστής για ακόμη μια φορά ο ν. Λάρισας και στο χώρο της εκπαίδευσης!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *

* Oι θέσεις της ΠΑΣΚ καθηγητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Δ.Ε.) και ο πίνακας των υποψηφίων για το ΚΥΣΔΕ, εδώ: http://users.sch.gr//garampatzi/entypoPASK2010.pdf

* Οι υποψήφιοι όλων των παρατάξεων για το ΚΥΣΔΕ, εδώ: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=11675

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

"Μισθολόγιο του δημοσίου: Η επιτομή του παραλογισμού"

ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΜΕ ΑΠΟΛΑΒΕΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΕΣ!!!

Μισθολόγιο του δημοσίου:


H επιτομή του παραλογισμού…*

* Το «Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων» βάσει του οποίου καλείται η κυβέρνηση να θεσπίσει αξιοκρατικούς κανόνες στο νέο, «ενιαίο» μισθολόγιο του δημοσίου

Του Χάρη Ανδρεόπουλου *
xaan@theo.auth.gr

Αν σας λέγανε ότι στο μισθολόγιο του δημοσίου υπάρχει και κατηγορία «υπαλλήλων πανεπιστημιακής εκπαίδευσης (ΠΕ) ή τεχνολογικής εκπαίδευσης (ΤΕ) χωρίς πτυχίο ανώτατης ή ανώτερης σχολής» θα το πιστεύατε; Υποθέτω ότι μάλλον θα δυσκολευόσασταν να πιστέψετε ότι το ίδιο το κράτος κοροϊδεύει το εαυτό του συστήνοντας μια εξ ορισμού ψευδεπίγραφη κατηγορία υπαλλήλων, αλλά, σε μια χώρα, σαν τη δική μας όπου απ’ τη μία, το να πείς ότι κατέχεις μεταπτυχιακό (M.Sc.) ή διδακτορικό (Ph.D.) και να διεκδικείς βαθμολογική και μισθολογική αναβάθμιση θεωρείται περίπου κάτι σαν …εγωϊστική έπαρση και από την άλλη η ισοπέδωση (π.χ. η εξομοίωση του πτυχιούχου του Πανεπιστημίου με τον απόφοιτο Λυκείου…) θεωρείται …κεκτημένο δικαίωμα, σας πληροφορώ, ότι ναι συμβαίνει και αυτό: βάσει της κειμένης νομοθεσίας περί μισθολογίου του δημοσίου (βλ. ν. 2470/1997, ν. 3205/2003, αρθ. 3 και ν. 3670/2008, αρθρ. 3), υφίσταται επισήμως «κατηγορία υπαλλήλων ΠΕ και ΤΕ χωρίς πτυχίο ανώτατης ή ανώτερης σχολής» (!!!).

Στην εν λόγω κατηγορία έχουν ενταχθεί, μέσω χαριστικών διατάξεων, υπάλληλοι τινών υπουργείων, καταφέρνοντας έτσι να έχουν απολαβές μεγαλύτερες (προσεγγίζουσες εκείνες των πτυχιούχων ΤΕ) από την κανονική κατηγορία εκπαίδευσης (ΔΕ: δευτεροβάθμια) στην οποία ουσιαστικώς ανήκουν. Αλλά υπάρχουν και (τρισ-) χειρότερα, τα οποία αναφέραμε σε πρόσφατο άρθρο μας στην «Ε» («Το ενιαίο μισθολόγιο και οι εκπαιδευτικοί», «Ε», 24/9/2010, σελ. 8), όπως π.χ. το γεγονός ότι ένας κλητήρας (κατηγορίας υποχρεωτικής εκπαίδευσης «ΥΕ», τουτέστιν του παλαιού δημοτικού ή του σημερινού τριταξίου Γυμνασίου) του υπ. Οικονομικών (Εφορίες, Τελωνεία, Γενικό Χημείο του κράτους, κλπ.) έχει απολαβές (μισθό και επιδόματα) σχεδόν διπλάσιες (κοντά στα 1.800 – 1.900 ευρώ ο νεοδιόριστος) από ένα δάσκαλο ή καθηγητή Β/θμιας (κατηγορίας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης «ΠΕ», με αμοιβή στα 1.100 ευρώ για τον νεοδιόριστο). Ενώ, φυσικά, την ίδια ώρα ο νεοδιοριζόμενος εφοριακός πανεπιστημιακής εκπαίδευσης («ΠΕ») ξεπερνάει τα 2.000 ευρώ το μήνα, που σημαίνει ότι όσα παίρνει ο δάσκαλος και ο καθηγητής το μήνα (1.100 ευρώ) τα παίρνει αυτός (ο εφοριακός ΠΕ) το δεκαπενθήμερο – και, εννοείται, ότι όσο περνούν τα χρόνια αυτές οι διαφορές όλο και διευρύνονται…


* Αρκεί να σημειώσουμε ότι το βασικό επίδομα (εξωδιδακτικής απασχόλησης) των εκπαιδευτικών είναι σήμερα περί τα 300 ευρώ ενώ το επίδομα των εφοριακών («ΔΙΒΕΕΤ», όπερ έστι μεθερμηνευόμενον «Δικαιώματα βεβαίωσης και είσπραξης εσόδων υπέρ τρίτων»), ξεκινά από 800 ευρώ για τους κλητήρες και φθάνει στα 1.000 ευρώ για τους εφοριακούς ΠΕ (και αυτά για τους νεοπροσλαμβανομένους, γιατί το επίδομα είναι κυμαινόμενο, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας, φθάνοντας μέχρι και τα 2.000 ευρώ το μήνα!). Την ίδια ώρα που το κράτος δίνει 800 ολόκληρα ευρώ το μήνα – σχεδόν ένα δεύτερο μισθό! - στον κλητήρα, ως επίδομα «ΔΙΒΕΕΤ» (ένα επίδομα το οποίο συνιστά την επιτομή του παραλογισμού, των ανισοτήτων και των συντεχνιακών πρακτικών που διαμόρφωσαν το μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων από καταβολής ελληνικού κράτους), το ποσό που καταβάλλει, ως επιστημονικό επίδομα, στον δάσκαλο και τον καθηγητή που έχει μεταπτυχιακό (M.Sc.) ή διδακτορικό τίτλο σπουδών (Ph.D.) είναι 45 και 75 ευρώ, αντιστοίχως. Nα αναφερθούμε, μήπως, στη σύγκριση μισθών των δασκάλων και καθηγητών με τους εργαζομένους σε άλλες υπηρεσίες – «ρετιρέ» του στενού, π.χ. Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (όπου το επίδομα των ελεγκτών φθάνει στα 2.400 ευρώ το μήνα!) και ευρύτερου δημόσιου όπως π.χ. ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΟΣΕ, ΕΡΤ (δημοσιογράφοι με μηνιαίους μισθούς 4.000, 5.000 ευρώ και άνω…) και λοιπές «ΔΕΚΟ», όπου συνήθως οι απολαβές ξεκινούν από τις 2.500 – 3.000 ευρώ το μήνα για τους νεοδιόριστους); Για όλους έχει, ως φαίνεται, ο κορβανάς, μόνο για τους εκπαιδευτικούς στενεύει…

Για την άμβλυνση των ως άνω κραυγαλέων ανισοτήτων στις αποδοχές των υπαλλήλων του δημοσίου η κυβέρνηση εξήγγειλε τη καθιέρωση ενός νέου, «ενιαίου» μισθολογίου που αναμένεται να ισχύσει από τον Ιανουάριο του 2011 και με το οποίο θα θεσπίζονται νέες, ενιαίες και αξιοκρατικές αρχές στις αμοιβές, με σκοπό να υπάρξει εξομάλυνση. Πως θα μπορούσε να δημιουργηθεί αυτή η εξομάλυνση;

Η επίλυση των συνθετότερων ζητημάτων, σύμφωνα με την κρατούσα επιστημονική μεθοδολογία, ξεκινά, πρωταρχικώς, με την αναγωγή στην απλούστερη βάση τους. Ετσι για τη περίπτωση του δημοσίου θεωρούμε πως κρίνεται ως σκόπιμο να εφαρμοσθεί ένα μισθολογικό μοντέλο, στο οποίο, για τον προσδιορισμό του μισθού, βασική παράμετρο θα μπορούσε ν’ αποτελέσει (εν είδει αντικειμενικού κριτηρίου) το επίπεδο (κατηγορία) σπουδών του κάθε υπαλλήλου, εν όψει μάλιστα και της καθιέρωσης του “Εθνικού Πλαισίου Προσόντων”, το οποίο, ως γνωστόν, θα περιλαμβάνει τα παρακάτω οκτώ επίπεδα (levels), στα οποία θα εντάσσσονται οι εργαζόμενοι (δημοσίου και ιδιωτικού τομέα) με βάση τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά τους προσόντα, ως ακολούθως:

* Eπίπεδο 8: Πρόκειται για τον τρίτο κύκλο ακαδημαϊκών και επαγγελματικών προσόντων ανώτατης εκπαίδευσης στον οποίο εντάσσονται οι κάτοχοι διδακτορικού (Dr.) τίτλου σπουδών (Ph.D).

* Επίπεδο 7: Αφορά στον δεύτερο κύκλο της ανώτατης εκπαίδευσης, ήτοι στους κατόχους μεταπτυχιακού (Master) τίτλου σπουδών (M.Sc.).

* Επίπεδο 6: Εντάσσονται οι απόφοιτοι του πρώτου κύκλου ανώτατης εκπαίδευσης. Εδώ πρόκειται να υπάρξει μια εσωτερική διαβάθμιση με δύο υποκατηγορίες: 6α για τους πτυχιούχους των ΑΕΙ και 6β για τους πτυχιούχους των ΤΕΙ.

* Eπίπεδο 5: Αφορά τους πτυχιούχους των ιδρυμάτων του συντόμου κύκλου σπουδών (sort cycle) που προβλέπει η συνθήκη της Μπολώνια, ήτοι για τα λεγόμενα “Κολλέγια” (“Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης”).

* Eπίπεδο 4: Σ’ αυτό πρόκειται να ενταχθούν οι απόφοιτοι ιδρυμάτων μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και κατάρτισης, δηλ. των ΙΕΚ.

* Επίπεδο 3: Για αποφοίτους B’ κύκλου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Λυκείου, Mέσων Tεχνικών και Επαγγελματικών Σχολών, κλπ.)

* Επίπεδο 2: Για αποφοίτους Α’ κύκλου Δευτεροβάθμιας (3/ταξίου Γυμνασίου, Kατωτέρων Τεχνικών και Επαγγελματικών Σχολών), και, τέλος,

* Επίπεδο 1: Για αποφοίτους Δημοτικού και εμπειροτέχνες.

Αν η κυβέρνηση επιδιώκει πραγματικά να αποκαταστήσει τη λογική τάξη των πραγμάτων δεν έχει παρά να καθιερώσει ένα μισθολογικό μοντέλο που θα κινείται στη βάση των αξιοκρατικών κανόνων που εισάγει το υπό ψήφιση (και συμβατό με το αντίστοιχο ευρωπαϊκό) «Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων». Στο κάτω – κάτω αυτό που καλείται να πράξει η κυβέρνηση είναι το αυτονόητο, δηλαδή να προχωρήσει στην άρση του σημερινού σοβιετικού συστήματος της ισοπέδωσης και να θεσπίσει ένα αξιολογικό, φιλελεύθερο μοντέλο ευρωπαϊκού τύπου, βάσει του οποίου οι εργαζόμενοι θα αμείβονται στη βάση αξιοκρατικής, ξεκάθαρης αρχής και αναλόγως των ατομικών, ακαδημαϊκών και επαγγελματικών τους προσόντων. Τι πιο δίκαιο;

* O Xάρης Ανδρεόπουλος είναι δημοσιογράφος – θεολόγος ΑΠΘ, καθηγητής Β/θμιας Εκπαίδευσης (Γυμνάσιο Δομενίκου Ελασσόνας). Το άρθρο δημσιεύεται στην "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" της Κυριακής (http://www.eleftheria.gr/ ,3/10/2010, σελ. 10)