Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Μετατάξεις εκπαιδευτικών σε Διοικητικές θέσεις



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΟΙΚ. & ΟΙΚ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ
ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Ταχ. Δ/νση: Ανδρέα Παπανδρέου 37
Τ.Κ. – Πόλη: 151 80-Μαρούσι
Ιστοσελίδα: www.ypepth.gr
email: ddpros1@ypepth.gr
Τηλέφωνο: 210-3443591/210-3443228
FAX: 210-3442365


ΠΡΟΣ: κ.κ. Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης
(Διεκπεραίωση με ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο)

Μαρούσι, 23-06-2010, Αρ. Πρωτ. Βαθμός Προτερ. Φ.908/73240/Η


Στόχος της νέας πολιτικής ηγεσίας είναι όλες οι σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης να λειτουργήσουν τη νέα σχολική χρονιά με το μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό με πλήρη εξοπλισμό και το διδακτικό υλικό έγκαιρα στη διάθεση των μαθητών και των διδασκόντων.

Παράλληλα πρέπει να αντιμετωπισθεί και το θέμα των κενών θέσεων διοικητικού προσωπικού τόσο στην Κ.Υ. όσο και στις Περιφερειακές Υπηρεσίες Εκπ/σης. Επειδή τα κενά αυτά λειτουργούν ανασταλτικά στο έργο της βελτίωσης των παρεχομένων υπηρεσιών στην Εκπ/ση, το Υπουργείο προγραμματίζει να προβεί σε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προκειμένου να καλύψει κενές διοικητικές θέσεις με μετάταξη από εκπαιδευτικούς διαφόρων ειδικοτήτων οι οποίοι στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης των μονάδων Διοίκησης της Εκπαίδευσης πλεονάζουν. Πριν την έκδοση της σχετικής πρόσκλησης απαιτείται έγκριση του Γ.Λ.Κ. ότι οι μετατάξεις αυτές δεν δημιουργούν ανάγκη νέου διορισμού εκπ/κού όμοιας ειδικότητας και κατά συνέπειαν εγγραφή νέων πιστώσεων.

Για τους παραπάνω λόγους παρακαλούμε να μας γνωρίσετε εντός δέκα ημερών με e-mail (ddpros1@ypepth.gr) πόσοι εκπαιδευτικοί πλεονάζουν στην Περιφέρειά σας κατά ειδικότητα, οι οποίοι αν μεταταγούν σε διοικητικές θέσεις δεν θα προκύψει ανάγκη εγγραφής νέων πιστώσεων για διορισμό αντίστοιχων ειδικοτήτων εκπαιδευτικού προσωπικού Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης.

Παρακαλούμε επίσης στις απαντήσεις σας να λάβετε υπόψη και να μας γνωστοποιήσετε, τον αριθμό των εκπαιδευτικών που έχουν οργανική θέση στην Περιφέρειά σας και:
α) Απουσιάζουν με απόσπαση σε διοικητικές θέσεις και για πόσο χρονικό διάστημα ,
β) αν η απουσία τους δημιουργεί την ανάγκη αναπλήρωσής τους με αναπληρωτή εκπ/κό ή ωρομίσθιο ( και κατά συνέπειαν εγγραφή σχετικών πιστώσεων) και
γ) αν η αναπλήρωσή τους με ορθολογικότερη αξιοποίηση του εκπ/κού δυναμικού δύναται να αποφευχθεί.


Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΥΛΑΪΔΗΣ

Εσωτερική Διανομή:
1. Γραφεία Υπουργού, Υφυπουργών, Γεν. Γραμματέα.
2. Διεύθυνση Διοικητικού
-Τμήμα Προσωπικού

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Αλλαγές στα ΑΕΙ, κατά Πλάτωνα: με τόλμη και σύνεση


H Yπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου, και ο Υφυπουργός, Γιάννης Πανάρετος, παρευρέθησαν το Σάββατο 26/06, και συζήτησαν με τις Πρυτανικές Αρχές, το πλαίσιο των αλλαγών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, στην 64η Σύνοδο των Πρυτάνεων, στο Λιτόχωρο Πιερίας - H ομιλία της Υπουργού, Άννας Διαμαντοπούλου, στην 64η Σύνοδο Πρυτάνεων:

Σε μία περίοδο που η χώρα χρειάζεται βαθιές αλλαγές, τομές, ανατροπές, η μεταρρύθμιση στο εκπαιδευτικό σύστημα φαίνεται ως το απόλυτο προαπαιτούμενο για ένα μέλλον φωτεινό για την διέξοδο ελπίδας και προοπτικής που ως χώρα και λαός, έχουμε ανάγκη.
Στις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης αλλά και στο συνολικό σύστημα Δια Βίου Μάθησης απαιτούνται αλλαγές με στόχο, συνοχή και …υπομονή.
Οι αλλαγές στην παιδεία για να αποδώσουν καρπούς χρειάζονται βάθος χρόνου, διαμόρφωση βασικών συμμαχιών και συμμάχους.
Οι αλλαγές στην Παιδεία απαιτούν τον συνδυασμό δυο βασικών αρετών που περιγράφει ο Πλάτων στον «Πολιτικό»: Τόλμη και Σύνεση.
Το ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο έχεις σαφώς την ανάγκη μιας ουσιαστικής μεταρρύθμισης που θα βάλει όλους και όλες προ των ευθυνών τους: το πολιτικό σύστημα, τους καθηγητές/τριες και τους φοιτητές/τριες.
Τα τελευταία χρόνια είναι ελπιδοφόρο το ότι διαμορφώθηκε ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα μέσα στα πανεπιστήμια κόντρα σε τυφλές συγκρούσεις, δογματισμούς, συμφέροντα και συντηρητικά στερεότυπα που αναζήτησε το νέο όραμα για το πανεπιστήμιο στην πραγματική ελευθερία έκφρασης, στην γνώση, στην έρευνα, στον διάλογο, στον πλουραλισμό και την καινοτομία .
Ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα που συγκέντρωσε τολμηρούς και σπουδαίους δασκάλους που κατέθεσαν ανατρεπτικές προτάσεις και κυρίως τις υπερασπίστηκαν.
Επειδή οι απαιτούμενες αλλαγές δεν αφορούν απλά νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλά αλλαγή αντιλήψεων και πρακτικών δεκαετιών, θεωρώ ότι η ύπαρξη αυτών των δυνάμεων αποτελεί μια στέρεη προϋπόθεση, ώστε η κυβέρνηση να προχωρήσει στις αναγκαίες αλλαγές μέσα από δημόσιο διάλογο και ανταλλαγή απόψεων.

Πυλώνες των αλλαγών είναι:
η αυτοτέλεια των πανεπιστημίων.
αξιολόγηση και η κοινωνική λογοδοσία.
η διεθνοποίηση της λειτουργίας τους / τόνωση της εξωστρέφειας.
Η σύνδεσή τους με την κοινωνία και την οικονομία και η ανταπόκρισή τους στις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που φέρει η παγκοσμιοποίηση,
η πρόοδος της τεχνολογίας και η Κοινωνία της Γνώσης.
Τα παραπάνω θα επιτευχθούν με την διασφάλιση των παρακάτω γενικών αρχών:

Γενικές Αρχές

Βασική αρχή λειτουργίας κάθε Πανεπιστημίου είναι να παρέχει ισότητα ευκαιριών σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, να διασφαλίζει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, να προάγει την αριστεία και την κριτική σκέψη, να συμβάλλει στην ανάπτυξη της έρευνας και της καινοτομίας και να παρέχει τόσο Παιδεία όσο και Εκπαίδευση υψηλής ποιότητας.

1. ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Διοίκηση
Ο μέχρι τώρα τρόπος διοίκησης των Πανεπιστημίων είναι εσωστρεφής και παρωχημένος. Χρειάζεται απελευθέρωση από τον γραφειοκρατικό, σφιχτό εναγκαλισμό του κράτους , σύνδεση με την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα και ισόρροπη συμμετοχή όλων των συνιστωσών της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Είναι πλέον κοινά αποδεκτό σε όλο τον κόσμο ότι η διοίκηση των Πανεπιστημίων δεν αφορά μόνο τα ίδια τα Πανεπιστήμια. Αυτό μπορεί -και πρέπει- να ισχύει αμιγώς για τα ακαδημαϊκά θέματα. Όμως η διαμόρφωση των στρατηγικών επιλογών και κατευθύνσεων του Πανεπιστημίου αφορά ολόκληρη την κοινωνία, η οποία και χρηματοδοτεί σχεδόν εξ ολοκλήρου τα πανεπιστήμια.
Η πρακτική που ακολουθείται πλέον διεθνώς είναι αυτή του Συμβουλίου Διοίκησης.
Η επιστημονική και κοινωνική συμμετοχή (κατά τα πρότυπα των καλύτερων πανεπιστημίων στον κόσμο) στο Συμβούλιο καθώς και οι αρμοδιότητες του, θα αποτελέσουν στοιχεία του επικείμενου διαλόγου.

Οικονομικά
Η πλήρης διαχείριση των Οικονομικών των Πανεπιστήμιων, περιλαμβανομένης της μισθοδοσίας, θα περιέλθει στα ίδια τα Πανεπιστήμια. Η χρηματοδότηση από το κράτος θα γίνεται επί τη βάσει προγραμματικών συμφωνιών.
Αξιολόγηση
Ανάπτυξη και βελτίωση της διαδικασίας αξιολόγησης με στόχο την αναβάθμιση, την εξέλιξη και αριστεία στο ακαδημαϊκό έργο.
Υπηρεσίες προς τον φοιτητή
· Θα υπάρχει κάρτα φοιτητή που θα του διασφαλίζει πρόσβαση σε όλες τις παρεχόμενες υπηρεσίες.
· Οι παροχές προς τους φοιτητές (σίτιση, στέγαση κλπ) θα γίνονται αποκλειστικά από τα ίδια τα πανεπιστήμια.
· Θα διευρυνθεί το σύστημα των φοιτητικών υποτροφιών και δανείων με βάση τις τεκμηριωμένες κοινωνικό-οικονομικές ανάγκες και την επίδοση των φοιτητών

2. ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΠΟΥΔΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ

Σπουδές
· Βασική Ακαδημαϊκή Μονάδα θα είναι Σχολή που θα απονέμει και τα πτυχία με βάση προγράμματα σπουδών. Τα Τμήματα θα υφίστανται ως διοικητικές μονάδες συγκεκριμένων επιστημονικών πεδίων, αλλά όχι ως στεγανές κιβωτοί για το πρόγραμμα σπουδών ενός φοιτητή.
· Συντονισμός των μεταπτυχιακών προγραμμάτων με τρόπο που θα ορίζει το κάθε Ίδρυμα.
· Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στον διεπιστημονικό χαρακτήρα των προγραμμάτων σπουδών τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο.
· Η εισαγωγή των φοιτητών θα γίνεται σε Σχολές. Η κατανομή τους στα επιμέρους προγράμματα σπουδών θα γίνεται μετά από το τέλος του πρώτου ακαδημαϊκού έτους, ανάλογα με την επίδοση και τις προτιμήσεις των φοιτητών, χωρίς να αποκλείεται και η αλλαγή προγράμματος σπουδών σε επόμενα έτη. Υιοθέτηση και εφαρμογή του ευρωπαϊκού συστήματος ECTS με βάση τις διδακτικές μονάδες.
· Αλλαγή του σημερινού συστήματος εξεταστικών περιόδων που σήμερα έχει μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε εξεταστικό κέντρο.
· Υιοθέτηση του ψηφιακού συγγράμματος που θα είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο διαδίκτυο.
· Σύστημα πιστοποίησης όλων των προγραμμάτων σπουδών. Το Υπουργείο Παιδείας δεν θα έχει πλέον εμπλοκή στην δημιουργία των προγραμμάτων αυτών.
· Οργάνωση Κέντρων Αριστείας και μέσω συνεργασίας μεταξύ των Ιδρυμάτων.
· Αναδιάρθρωση του θεσμού της πρακτικής άσκησης και των ευκαιριών απόκτησης εμπειρίας των φοιτητών/τριων.
· Τα προγράμματα δια βίου μάθησης θα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο των πανεπιστημιακών σπουδών και στοιχείο σύνδεσής τους με τις τοπικές κοινωνίες.

Έρευνα
· Σε κάθε περιοχή, θα υπάρχει συντονισμός και συνεργασία των ερευνητικών δραστηριοτήτων μεταξύ των πανεπιστημίων και των Ερευνητικών Κέντρων
· Υποστήριξη της καινοτόμου επιχειρηματικότητας με χρηματοδότηση επιχειρήσεων που βασίζονται σε πατέντες και καινοτόμα προγράμματα πανεπιστημιακών εργαστηρίων
· Η χρηματοδότηση της έρευνας θα γίνεται με βάση 2 στρατηγικούς πυλώνες: α) Χρηματοδότηση με βάση εθνικές στρατηγικές (π.χ πράσινη ανάπτυξη) και β) χρηματοδότηση με αποκλειστικό στοιχείο την αριστεία.
· Η αξιολόγηση των ερευνητικών προτάσεων θα γίνεται αποκλειστικά από ξένους κριτές.

3. ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΗΣΗ

· Ενίσχυση διεθνών προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών που θα προσελκύουν και ξένους φοιτητές.
Η εκλογή των καθηγητών να γίνεται από διεθνούς σύνθεσης εκλεκτορικά σώματα. Δυνατότητα εκλογής και αλλοδαπών ως μελών ΔΕΠ.
· Θα παρέχεται η δυνατότητα ταυτόχρονης κατοχής θέσης ΔΕΠ σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια (dual appointments) ώστε οι διακεκριμένοι Έλληνες- Ελληνίδες και ξένοι επιστήμονες να μπορούν να προσφέρουν την εμπειρία τους στα ελληνικά πανεπιστήμια χωρίς να υποχρεώνονται να εγκαταλείπουν την θέση τους.
· Θα παρέχεται η δυνατότητα- με βάση τις προδιαγραφές που θέτει κάθε Πανεπιστήμιο- ίδρυσης ακαδημαϊκών εδρών ΔΕΠ με χορηγία, καθώς είναι πραγματικά παγκόσμια πρωτοτυπία Έλληνες να χρηματοδοτούν έδρες και κέντρα σπουδών σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου και να μην δικαιούνται να το κάνουν στην Ελλάδα.
· Ενθάρρυνση της ίδρυσης παραρτημάτων των Ελληνικών Πανεπιστημίων σε άλλες χώρες.
· Υιοθέτηση και εφαρμογή του εθνικού πλαισίου προσόντων (NQF) κατά τα πρότυπα του αντίστοιχου ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων.


4. ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ (ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ)

Αναπόσπαστο τμήμα των θεσμικών αλλαγών δεν μπορεί παρά να αποτελεί η με ακαδημαϊκά, κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού και ερευνητικού ιστού της χώρας.
Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συζήτηση πάνω στην πρόταση ενός Συμβουλίου σε κάθε περιφέρεια για τον καλύτερο συντονισμό, συνεργασία και εν τέλει αποτελεσματικότητα των δραστηριοτήτων όλων των ιδρυμάτων κάθε περιφέρειας ( Πανεπιστήμια, ΤΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα).


Η διαβούλευση για το θέμα της Ανωτάτης Εκπαίδευσης απαιτεί έναν οργανωμένο διάλογο ο οποίος πάνω από όλα θα βασίζεται σε σοβαρές και αντικειμενικές μελέτες. Οι μελέτες και τα τεκμήρια του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση, η πρόσφατη μελέτη της Ένωσης των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων για τις επιπτώσεις της κρίσης, οι συγκριτικές μελέτες που αφορούν την αποτελεσματικότητα της χρηματοδότησης στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση ευρωπαϊκών φορέων, οι σημαντικές μελέτες που έγιναν από το Υπ. Παιδείας, από πανεπιστήμια αλλά και από ανεξάρτητα ερευνητικά κέντρα, οι αποφάσεις της Συνόδου των Πρυτάνεων, και οι πρόσφατες προτάσεις του συνεδρίου της ΠΟΣΔΕΠ , αποτελούν μια σημαντική βάση για τη διεξαγωγή ενός τεκμηριωμένου διαλόγου. Απαιτείται μία επιτροπή από διακεκριμένους καθηγητές που έχουν ασχοληθεί με το θέμα και διαθέτουν ελληνική και διεθνή εμπειρία.
Βεβαίως η συζήτηση για την μεταρρύθμιση των ελληνικών Πανεπιστημίων απαιτείται να λάβει υπόψη της, το διεθνές γίγνεσθαι.

Σήμερα, όσο ποτέ τα Πανεπιστήμια διεθνοποιούνται , συνεργάζονται, κινούνται στη σφαίρα του παγκόσμιου. Για αυτό και θεωρούμε αναγκαία και μια διεθνή επιτροπή κορυφαίων ξένων εμπειρογνωμόνων με εμπειρία σε μεταρρυθμίσεις πανεπιστημίων που θα μας καταθέσει την συνεισφορά της. Υποστήριξη του όλου εγχειρήματος θα ζητηθεί και από εμπειρογνώμονες του ΟΟΣΑ και της Ένωσης Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων.

Αρχικό βήμα για την παρουσίαση του πρώτου κειμένου διαβούλευσης θα είναι μία σύσκεψη εργασίας με τέσσερα workshops (ένα για κάθε ενότητα) την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου με την συμμετοχή Ελλήνων και ξένων εμπειρογνώμων και την ταυτόχρονη οργάνωση τηλεδιασκέψεων με προσωπικότητες των σημαντικότερων πανεπιστημίων όλου του κόσμου.

Η αλλαγή στο ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι η πιο επείγουσα σημαντική και καθοριστική αλλαγή για το μέλλον της Ελλάδος. Αφορά στην εθνική κουλτούρα και υπόσταση , αφορά στην απάντηση που θα δώσουμε στη νέα παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα, αφορά στην αντιμετώπιση των τεράστιων κοινωνικών αλλαγών, αφορά στην οικονομία και τον ρόλο της χώρας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας.

Όμως απολύτως συνειδητά υποστηρίζω ότι η μεταρρύθμιση του ελληνικού Πανεπιστημίου είναι πέρα και πάνω από την οικονομική κρίση και τις δραματικές στιγμές που περνάει σήμερα η χώρα. Ένα φωτεινό , δημιουργικό και πρωτοποριακό ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι το ζητούμενο εδώ και χρόνια και είναι η μητέρα όλων των απαντήσεων για το μέλλον της πατρίδας. Είναι ευθύνη όλων μας! Κομματισμοί , πολιτικά τερτίπια , μικροσυμφέροντα και ατομικοί σχεδιασμοί είναι κατώτερα των περιστάσεων. Η αλλαγή στα Πανεπιστήμια δεν μπορεί να γίνει μέσα από τυφλή σύγκρουση, κομματικές ορθοδοξίες και υπουργική παντογνωσία.

Καλώ εσάς που σήμερα τυπικά είστε το σύμβολο της διανόησης στη χώρα, καλώ τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που πρέπει στην αιχμή της νιότης τους να δείξουν βαθειά ωριμότητα για το μέλλον το δικό τους και των επόμενων γενιών και βέβαια το σύνολο του πολιτικού συστήματος να ανοίξουμε μαζί το κεφάλαιο Πανεπιστήμια με ΤΟΛΜΗ και ΣΥΝΕΣΗ για να δώσουμε Ελπίδα και Προοπτική στον λαό μας.

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Υποχρεωτική η αναγραφή του θρησκεύματος στους τίτλους σπουδών


Tην υποχρεωτικότητα της αναγραφής του θρησκεύματος στους απολυτήριους τίτλους σπουδών επισημαίνει το υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, με έγγραφο που απηύθυνε, μέσω των Διευθύνσεων Β/θμιας Εκπαίδευσης, στα σχολεία όλης της χώρας, ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου κ. Βασίλης Κουλαϊδής.

Συγκεκριμένα, στο υπ’ αριθμ. πρωτ. Γ2/73735/23-6-2010 έγγραφο της Διεύθυνσης Σπουδών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης το οποίο υπογράφει ο Γ.Γ. του υπουργείου κ. Κουλαϊδής, αναφέρονται τα εξής:

Mε αφορμή ερωτήματα που υποβλήθηκαν στη Διεύθυνσή μας, σχετικά με τους απολυτήριους τίτλους Γυμνασίου, σας υπενθυμίζουμε ότι ο τύπος των εν λόγω απολυτηρίων καθορίζεται από την υπ’ αριθμ. 233.1/6/Γ2/2058/1986 (ΦΕΚ 317, Β’) Υ.Α. και περιλαμβάνει αναγραφή του θρησκεύματος του μαθητή».

Υπενθυμίζουμε ότι για το ίδιο θέμα υπάρχουν οι υπ’ αριθμ. Γ2/61723/13-6-2002 και Γ2/131757/22-11-2004 εγκύκλιοι του υπ. Παιδείας που ορίζουν ότι στη σύνταξη του τίτλου απόλυσης αναγράφεται ο χαρακτηρισμός “Χ.Ο” (χριστιανός/-η ορθόδοξος/-η, και ούτω καθ’ εξής αναλόγως του θρησκεύματος), εκτός αν έχει κατατεθεί υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/86, στην οποία αναφέρεται το αντίθετο.

* Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι για το θέμα έχουν γνωμοδοτήσει αρνητικά – ότι δηλαδή δεν θα πρέπει να αναγράφεται το θρήσκευμα στους τίτλους σπουδών της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης – τόσο η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπκού Χαρακτήρα (με την υπ’ αριθμ. 77/Α/25-6-2002 απόφασή της), όσο και ο Συνήγορος του Πολίτη (με το απ΄ αριθμ. πρωτ. 19905.04.2.1/15-11-2004 Πόρισμά του), υποστηρίζοντας – αμφότερες οι δύο ως άνω Ανεξάρτητες Αρχές – πως η αναγραφή του θρησκεύματος παραβιάζει αφ’ ενός την αρχή της αναγκαιότητας και αφ’ ετέρου την αρχή της αρνητικής θρησκευτικής ελευθερίας και, άρα - κατά την άποψη των δύο αυτών Ανεξαρτήτων Αρχών - η εν λόγω αναγραφή του θρησκεύματος θα έπρεπε να καταργηθεί, γνωμοδότηση την οποία δεν έχει υιοθετήσει και κυρώσει νομοθετικά η πολιτεία.




Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

H αξιολόγηση και οι εκπαιδευτικοί


Η αξιολόγηση και οι εκπαιδευτικοί

Του Χάρη Ανδρεόπουλου*

«Υπάρχει φόβος να γίνουμε M.I.T (…) Διάβασα ότι το Μ.Ι.Τ. για να κάνει έρευνα δέχεται και χορηγίες ιδιωτικών εταιρειών (…) Ξεπουλιέται η γνώση στο όνομα της ανταγωνιστικότητας… Να αντισταθούμε, μη γίνουμε κι’ εμείς σαν κι’ αυτούς….». Οσο κι’ αν φαίνεται απίστευτο (σε μένα, τουλάχιστον, και σε αρκετούς άλλους συναδέλφους φαίνεται ως απίστευτο…) η παραπάνω τοποθέτηση ακούσθηκε στη διάρκεια συζήτησης συλλόγου τινός καθηγητών του νομού μας, που είχε ως θέμα την αποδοχή ή μη του θεσμού της «αυτοαξιολόγησης του σχολείου» που θέλει να εφαρμόσει το υπ. Παιδείας από τη νέα σχολική χρονιά.

Ακούγοντας τη παραπάνω άποψη, ότι …«υπάρχει ο φόβος να γίνουμε M.I.T.» (πίσω από την οποία – ας μη κρυβόμαστε - ευρίσκεται υποκρυπτόμενος ο φόβος της αξιολόγησης), ομολογώ ότι αισθάνθηκα αμηχανία, καθώς πίστευα και θέλω να συνεχίσω να πιστεύω ότι, ως μια ανοικτή κοινωνία που μας εκφράζει (κατά πλειοψηφίαν, έστω) ο δυτικός πολιτισμός και οι δημοκρατικές του αξίες, τέτοιες σοβιετικού τύπου αντιλήψεις θα έπρεπε να τις θεωρούμε όχι, απλώς, παρωχημένες, αλλά οπισθοδρομικές και τα μάλα αντιδραστικές. Και προσωπικά, δεν το κρύβω, ότι βλέπω με θαυμασμό το «Μ.Ι.Τ.» (πρόκειται για το περίφημο Massachusetts Institute of Technology, (http://web.mit.edu/) ένα από τα κορυφαία μη κρατικά – μη κερδοσκοπικά τεχνολογικά πανεπιστημιακά ιδρύματα των ΗΠΑ και του πλανήτη…) και θα ευχόμουν και τα δικά μας πανεπιστήμια να είχαν φθάσει στο δικό του επίπεδο αναφορικώς με την συμβολή του στην προαγωγή της επιστήμης και της διασύνδεσής της με τη παραγωγή. (Θυμίζω δε εν προκειμένω, απλώς, ότι εμείς, ως χώρα, όχι αυτοκίνητα, ή ποδήλατα, αλλά …ούτε πατίνια (!) δεν παράγουμε – κι’ αυτά τα εισάγουμε). Αλλ’ ας αφήσουμε το «M.I.T.» στην ησυχία του κι’ ας επανέλθουμε εις τα ημέτερα, σε σχέση με το θέμα της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας.

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

Πληροφορούμενος, προϊόντος του χρόνου, ότι πολλά – ίσως τα περισσότερα – αποτελέσματα συνεδριάσεων σε συλλόγους διδασκόντων του νομού μας για την «αυτοαξιολόγηση» ήταν αρνητικά, συνειδητοποίησα ότι, τω όντι, υπήρξε προφητικός (προ 5ετίας, περίπου) o λόγος του Θεόδωρου Πάγκαλου (νύν αντιπροέδρου της κυβέρνησης) ότι «είμαστε η τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης»…

Δεν το λέγω αφοριστικά, την άποψη μου εκφράζω. Οι αγαπητοί συνάδελφοι που υποστηρίζουν το σοβιετικό μοντέλο του κρατικού πατερναλισμού στην εκπαίδευση (και δυστυχώς υποστηρικτές αυτής άποψης βρίσκει κανείς ακόμη και σε παρατάξεις σοσιαλδημοκρατικού και φιλελεύθερου προσανατολισμού, όπως της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ, οι οποίες στα προγράμματά τους τάσσονται – και πολύ ορθά! - υπέρ της αξιολόγησης!), όλοι αυτοί, ενδεχομένως να δυσφορήσουν και διαφωνήσουν με αυτές τις σκέψεις μου, αλλ’ ας ησυχάσουν: κι’ εγώ διαφωνώ μαζί τους (ελπίζω να μου αναγνωρίζουν αυτό το δικαίωμα).

Εξ άλλου, τις απόψεις μου για το θέμα της αξιόλογησης τις έχω καταθέσει σε χρόνο ανύποπτο, όταν το θέμα δεν ήταν στο δημόσιο διάλογο και όταν στην εξουσία ήταν άλλη κυβέρνηση. Γράφαμε στο υπό τον τίτλο «Αλλαγές στη Παιδεία, τώρα!» άρθρο μας στη κυριακάτικη «Ε» της 11ης Ιανουαρίου 2009 (σελ. 10): «Να ενεργοποιηθεί ο θεσμός της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών, με εγγυήσεις αντικειμενικής εφαρμογής που θα συμφωνηθούν μέσα από ένα καλόπιστο διάλογο του υπουργείου με τους φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας. Τα τριάντα, σχεδόν, χρόνια χωρίς αξιολόγηση έχουν δημιουργήσει στο εκπαιδευτικό σύστημα πολλά μειονεκτήματα, απότοκα της ισοπέδωσης. Εχουν αρχίσει να συνταξιοδοτούνται εκπαιδευτικοί οι οποίοι αξιολόγησαν χιλιάδες παιδιά, αλλά αυτοί δεν αξιολογήθηκαν ποτέ (!), από κανέναν. Φθάνει πια…».

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ


Μένουμε σταθεροί σ’ αυτές τις θέσεις, θεωρώντας ότι απηχούν την συνείδηση της σιωπηλής πλειοψηφίας των μαχίμων συναδέλφων καθηγητών, οι οποίοι, ασφαλώς, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από την «αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας» (η οποία θ’ αφορά συνολικά το σχολείο και τις εκπαιδευτικές δράσεις του), ούτε από την (ατομική) αξιολόγηση.

Οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι ως συνειδητοί λειτουργοί και συνεπείς επαγγελματίες εκτελούν με υπευθυνότητα τα καθήκοντά τους, όχι μόνο δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν, αλλ’, αντιθέτως, «πιστοποιώντας» την ποιότητα του έργου και της προσφοράς τους μέσα απ’ την διαδικασία της αξιολόγησης, μπορούν από άλλη βάση, με ισχυρότερα και πειστικότερα επιχειρήματα να διεκδικήσουν την μισθολογική τους αναβάθμιση (να υπενθυμίσω ότι ο μισθός μας υπολείπεται τον του κλητήρος της Εφορίας;..), αλλά και σε επίπεδο γοήτρου να ανακτήσουν το χαμένο – εξαιτίας της ισοπέδωσης – κύρος τους στη κοινωνία.

Για εκείνους που δεν επιθυμούν (για τους όποιους λόγους) την ανάληψη διδακτικών καθηκόντων, τη τάξη, συνεπώς, ούτε την αξιολόγηση διδακτικού έργου, να δοθεί (όπως γράψαμε, επίσης, στο ίδιο άρθρο) το δικαίωμα της μετάταξης σε διοικητικές θέσεις: «Να δοθούν κίνητρα για εθελοντικές μετατάξεις στους εκπαιδευτικούς που επιθυμούν να μεταταγούν σε υπηρεσίες που δεν έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα και να τοποθετηθούν σε αμιγώς διοικητικές θέσεις εντός του υπ. Παιδείας, ή σε άλλα υπουργεία».

ΚΙΝΗΤΡΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΤΑΞΕΙΣ

Και χαιρόμαστε ιδιαίτερα για το γεγονός ότι στον προσφάτως ψηφισθέντα νόμο 3848 του υπ. Παιδείας περιελήφθη τέτοια (πανομοιοτύπως διατυπωθείσα!) διάταξη (άρθρο 31, παρ. 5), περιλαμβάνουσα για τους μετατασσομένους αυτής της κατηγορίας το κίνητρο της διατήρησης του μισθολογικού τους καθεστώτος (να μπορούν δηλ. να μετατάσσονται χωρίς να χάνουν τα καθηγητικά επιδόματα - περί τα 250 - 300 ευρώ μηνιαίως - όπως συνέβαινε μέχρι τώρα για όσους εκπαιδευτικούς μετατάσσονταν σε διοικητικές θέσεις). Πιστεύω ότι η άρνηση στο θεσμό της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών αποτελεί μέγα σφάλμα που μας εκθέτει και μας προσβάλλει στα μάτια της κοινωνίας, εάν δε λάβουμε υπόψη μας ότι διανύουμε μια εποχή κατά την οποία το μεγάλο ζητούμενο στην παρεχόμενη εκπαίδευση είναι η ποιότητα, τότε η άρνηση αυτή στην αξιολόγηση συνιστά, κατά τη γνώμη μου, πράξη άκρας υποκρισίας.

30 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΝ «ΑΥΤΟΜΑΤΟ»…

Δεν υποστηρίζω ότι το σύστημα της αξιολόγησης που προτείνει η κυβέρνηση είναι το τέλειο. Εχω και εγώ τις επιφυλάξεις και τις αμφιβολίες μου εαν και κατά πόσο θα είναι αντικειμενικό στην εφαρμογή του. Αν δεν μας αρέσει το σύστημα που προτείνει η σημερινή υπουργός Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου ας αντιπροτείνουμε ένα καλύτερο, ποιοτικότερο, αντικειμενικότερο, ένα άλλο, εναλλακτικό σύστημα Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, πιστεύω ότι η άρνηση δεν μπορεί να είναι πρόταση, πολλώ δε μάλλον αντιπρόταση. Στη σημερινή συγκυρία η άρνηση στη αξιολόγηση αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, πρόταση παραμονής στην ακινησία του πάτου. Μετά από τριάντα, όμως, και πλέον χρόνια απουσίας κάθε ελέγχου στο σύστημα παροχής εκπαιδευτικού έργου επείγει ένα «νοικοκύρεμα».

Τριάντα χρόνια στον «αυτόματο πιλότο» είναι πολλά. Τις συνέπειες της κρίσης (της τρέχουσας οικονομικής, για την οποία σημαντικό ρόλο έπαιξε και η συστηματική - ενίοτε και εκ των ένδον - απαξίωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος) ήδη (και πολλαπλώς) τις «πληρώνουμε»…

* O Xάρης Ανδρεόπουλος είναι δημοσιογράφος – θεολόγος ΑΠΘ (xaan@theo.auth.gr) και καθηγητής Β’/θμιας εκπαίδευσης (Γυμνάσιο Αρμενίου). Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημ. "Ελευθερία" της 8ης/6/2010 (σελ.8, http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=19550&pid=19&CategoryID=19)